
Krzywą, która jest wykresem funkcji y = ax2, gdzie a ≠ 0, nazywamy parabolą.

Wierzchołek paraboli y = ax2 leży w początku układu współrzędnych.
Gdy a > 0, ramiona paraboli są skierowane do góry. Gdy a < 0, ramiona paraboli są skierowane w dół. Wartość współczynnika a ma także wpływ na rozwartość ramion paraboli.
Zauważ, że oś y jest osią symetrii paraboli y = ax2.

Jeśli po przesunięciu wykresu funkcji y = ax2 (gdzie a ≠ 0) otrzymamy parabolę o wierzchołku (p, 0), to parabola ta jest wykresem funkcji y = a(x-p)2.

Jeśli po przesunięciu wykresu funkcji y = ax2 (gdzie a ≠ 0) otrzymamy parabolę o wierzchołku (0, q), to parabola ta jest wykresem funkcji y = ax2 + q.

Wykresem funkcji y = a(x-p)2 + q, gdzie a ≠ 0 jest parabola, której wierzchołek ma współrzędne (p, q).
Zauważ, że liczby p oraz q mogą być zarówno liczbami dodatnimi, jak i niedodatnimi. Parabolę y = a(x-p)2 + q można otrzymać, przesuwając parabolę y = ax2 tak, aby wierzchołek znalazł się w punkcie (p, q).































